علائم تجاری غیر قابل ثبت کدامند ؟ علامت تجاری شامل هر کلمه ، حرف یا حروف ، عدد، رنگ ، تصویر ، ترسیمات ، عکس ، شکل ، برچسب یا ترکیب آنها که برای تشخیص کالاها یا خدمات مورد استفاده قرار می‏گیرد.
علائم تجاری
علامت تجاری شامل هر کلمه، حرف یا حروف، عدد، رنگ، تصویر، ترسیمات، عکس، شکل، برچسب یا ترکیب آنها که برای تشخیص کالاها یا خدمات مورد استفاده قرار می‏گیرد. در برخی کشورها‌، شعارهای تبلیغاتی نیز علامت تجاری به شمار می رود و در ادارات ملی ثبت علائم تجاری آنان، بعنوان علامت تجاری ثبت می‌شوند. تعدادی از کشورها نیز اجازه می‌دهند تا اشکالی‎ ‏از علائم تجاری که قبلا استفاده نشده اند، به ثبت برسند. از جمله این موارد می‏توان به رنگ‌ها، علائم سه بعدی (شکل یا بسته‌بندی کالاها)، نشان‌های قابل شنیدن (صداها)، نشان‌های قابل استشمام (بوها) و … اشاره کرد. با این وجود برخی از کشورها برای ثبت علامت تجاری، محدودیت‌هایی قائل شده‌اند و تنها اجازه ثبت برخی نشان‌ها که قابل رویت هستند و یا می‌توان آن‌ها را بصورت گرافیکی نشان داد را صادر کرده اند.

 

کنوانسیون پاریس مطابق با ماده 6 خود، شرکت‎ها‏ی عضو را موظف می‏داند که از ثبت برندهایی که ویژگی‎ها‏ی سازمان‎ها‏ی بین‎المللی را در خود جای می‏دهند، خودداری کنند. این برندها از اعتبار قانونی ساقط هستند. این‎ ‏قانون و ماده‎ ‏به منظور تحقق مالکیت صنعتی برای منفعت کشور یا سازمان بین المللی خاصی نیست و جهت استفاده از چنین برندهایی در انواع فعالیت‎ها‏ی صنعتی و تجاری خودداری می‏شود. این امر در شرایطی که اجازه مقامات صلاحیت دار ضمیمه ثبت شده باشد، بلامانع است. نشان‎ها‏ی متمایز شرکتها‎ ‏شامل پرچم، آرم‎ها‏ی نمایانگر کنترل، علائم نظامی ، علائم رسمی ، ضمانت و هرگونه تقلید از آن نشانه از منظر اصل و ریشه فامیلی می‏باشد.

 

علائم تجاری غیر قابل ثبت

 

شرایط ثبت علائم تجاری
در صورتی که علائم تجاری نتواند کالاها یا خدمات یک شرکت را از کالاها و خدمات موسسه دیگر متمایز نماید.
اگر علائم تجاری بر خلاف موازین شرعی ، نظم عمومی و یا اخلاق حسنه تشخیص داده شوند.
علائم تجاری که به مراکز تجاری یا عمومی به ویژه در مورد مبدا جغرافیایی کالاها یا خدمات یا خصوصیات آنها گمراه کننده و مبهم باشد.
در صورتی که علائم تجاری عین یا تقلید نشان نظامی، پرچم، یا سایر نشانهای مملکتی یا نام اختصاری یا حروف اول یک نام یا نشان رسمی متعلق به کشور، سازمانهای بین الدولی یا سازمانهایی که تحت کنوانسیونهای بین المللی تاسیس شده اند، باشد و یا موارد مذکور یکی از اجزاء آن علامت باشد، ثبت علامت تجاری غیرممکن است مگر آنکه توسط مقام صلاحیتدار کشور مربوط یا سازمان ذیربط، اجازه استفاده از آن صادر گردد.
در صورتی که علائم تجاری عین یا به طرز گمراه کننده ای شبیه یا ترجمه یک علامت یا نام تجاری باشد که برای همان کالاها یا خدمات مشابه متعلق به موسسه دیگری در ایران معروف است، ثبت علامت امکانپذیر نیست.
اگر علامت تجاری عین یا شبیه آن، قبلاً برای خدمات غیرمشابه ثبت شده است، مشروط بر آن که عرفاً میان استفاده از علامت و مالک علامت معروف ارتباط وجود داشته و ثبت آن، موجب خسارت به منافع مالک علامت قبلی شود، ثبت علامت ممکن نیست.
در صورتی که علامت تجاری عین علامتی باشد که پیش‏تر به نام مالک دیگری ثبت شده است و یا تاریخ تقاضای ثبت برند آن مقدم یا دارای حق تقدم برای همان محصول و یا برای کالا و خدماتی است که به لحاظ ارتباط و شباهت باعث فریب و گمراهی مصرف کنندگان گردد، نمی تواند ثبت شود.
 

علائم تجاری غیرقابل ثبت
براساس ماده ٥ قانون ثبت علائم و اختراعات ، علائم تجاری زیر نمی توانند ثبت شوند و ممنوع اعلام شده اند :
علامت هلال احمر، نشان‏ها و اَنگ‎ها‏ی دولت ایران
علائمی که مخل انتظامات عمومی یا منافی عفت است
علامت تجاری موسسات رسمی از قبیل صلیب احمر و …
کلمات و یا عبارات موهمی که به مقامات رسمی ایران منتسب شده باشد از قبیل دولتی و …
پرچم رسمی ایران با علامت مخصوص جمهوری اسلامی و شعار الله اکبر و پرچمی که دولت ایران استعمال آن را برای علامت تجاری منع کرده است.
واژه‌های عام از قبیل میز؛ چرا که «میز» واژه‌ای عام برای این محصول است و باید در کنار آن از واژه‎ها‏ی خاص استفاده شود. برای مثال «میز راش» قابل ثبت است.
واژه‌های توصیف کننده که در تجارت جهت توصیف محصول مورد نظر استفاده می‏شوند. به عنوان مثال، ثبت کلمه سرعت برای اینترنت قابل قبول نیست چرا که محصول را توصیف می‌کند.
علائم گمراه کننده که مصرف کننده را نسبت به ماهیت، کیفیت یا مبداء جغرافیایی محصول گمراه می‏سازد. به عنوان مثال مارگارین برای محصولات لبنی استفاده می‏شود و کاربرد این واژه برای محصولات دیگر مردود است زیرا این علامت باعث گمراهی مصرف کنندگان می‏شود.
تفاوت شرکت با موسسه



تفاوت شرکت با موسسه در چیست ؟

تفاوت شرکت با موسسه
تفاوت شرکت با موسسه در چیست ؟ اگر چه برخی افراد ممکن است موسسه و شرکت را با یکدیگر هم معنا دانسته و گاهی بجای شرکت از نام موسسه استفاده ‎کنند و بالعکس، اما باید گفت این دو متفاوت از یکدیگر هستند.
شرکت | موسسه
برای درک بهتر تفاوت شرکت با موسسه باید بدانیم اگر چه برخی افراد ممکن است موسسه و شرکت را با یکدیگر هم معنا دانسته و گاهی بجای شرکت از نام موسسه استفاده ‎کنند و بالعکس، اما باید گفت این دو متفاوت از یکدیگر هستند. برای روشن شدن این موضوع باید شرکت و موسسه بطور تعریف شوند. سپس انواع آن‎ها‎ را بیان کنیم تا بتوان تفاوت میان آنها را بررسی نمود:

 

موسسه و انواع آن
موسسه عبارت است از یک واحد با نام و هدف مشخص در مالکیت بخش عمومی یا خصوصی و یا ترکیبی از این دو که به فعالیت‎ها‎ی انتفاعی و غیر انتفاعی می‎پردازد و طرف معامله محسوب می‎شود. نام دیگر موسسه، واحد اقتصادی است که به انواع مختلفی دسته بندی می‎شوند. برای دسته بندی موسسات از سه معیار  مالکیت ، نوع فعالیت و هدف از فعالیت استفاده می‎شود. در زیر به هر یک از دسته بندی‎ها‎ می‎پرازیم :

 

 

تفاوت شرکت با موسسه

 

طبقه بندی موسسات بر حسب مالکیت
اگر موسسات را بر حسب مالکیت دسته بندی کنیم به سه نوع ؛ موسسات بخش دولتی (عمومی)، موسسات بخش تعاونی و موسسات بخش خصوصی تقسیم می‎شوند.

موسسه بخش دولتی یا عمومی؛ این نوع موسسات بشکل مستقیم و یا غیرمستقیم در اختیار دولت قرار می‎گیرند.

نهاد‎ها‎ و سازمان‎ها‎ی عمومی یا شهرداری‎ها‎ از جمله موسسات دولتی محسوب می‎شوند که بقصد انتفاع یا بدون قصد انتفاع فعالیت می‎کنند و خود شامل :
 

 سازمانهای دولتی و موسسات عمومی غیر انتفاعی (وزارتخانه‎ها‎، سازمان‎ها‎ی مختلف دولتی، شهرداری‎ها‎، نیروهای نظامی و انتظامی و نهاد‎ها‎ی غیر دولتی عموی مثل بنیاد مستضعفان و جانبازان و …)
شرکتهای و سایر موسسات انتفاعی عمومی (شرکت‎ها‎ی دولتی و ملی شده، بانکها، شرکت‎ها‎ی وابسته به آنها، شرکتهای تابع بنیاد‎ها‎ی مستضعفان، سازمان تامین اجتماعی و …)
 

موسسات بخش تعاونی، این نوع موسسات بصورت خودیاری و همکاری متقابل عده ای از اشخاص حقیقی و یا حقوقی تشکیل و به قصد نیازمندی‎ها‎ی مشترک و بهبود وضعیت اقتصادی و اجتماعی اعضاء فعالیت می‎کنند و شامل :
 

اتحادیه‎ها‎ی تعاونی
 شرکت‎ها‎ی تعاونی از قبیل شرکتهای تعاونی، روستایی، مصرف، توزیع، کارگری، مسکن و تولید
 

موسسات بخش خصوصی
به موسساتی گفته می‎شود که در مدیریت و مالکیت اشخاص حقیقی و حقوقی خصوصی قرار دارند که ممکن است با هدف انتفاع یا بدون قصد انتفاع تشکیل شده باشند و شامل :

 

موسسات انتفاعی خصوصی از قبیل موسسات فردی، شرکت‎ها‎ی خصوصی، موسسات انتفاعی غیرتجاری و موسسات غیرانتفاعی خصوصی تقسیم می‎شوند.
 

دسته بندی موسسات از لحاظ هدف
اهداف موسسات یکسان نیست و به همین دلیل می‎توان آن‎ها را‎ بر حسب هدفی که دنبال می‎کنند، به انواع مختلفی دسته بندی کرد که شامل :
 

موسسات غیر انتفاعی عمومی و خصوصی
موسساتی که بدون قصد انتفاع در جهت پیشبرد هدفهایی که در مجموع در راستای منافع جامعه است فعالیت می‎کنند، موسسات غیرانتفاعی عمومی و خصوصی نامیده می‎شوند که شامل :

 

موسسات خصوصی از قبیل موسسات خیریه، ادبی، حرفه ای، انجمهای علمی، فرهنگی
 موسسات عمومی از قبیل سازمانهای دولتی (وزارتحانه‎ها‎، شهرداری‎ها‎، دانشگاه‎ها‎ و مدارس، موزه‎ها‎، بنیاد مستضعفان و جانبازان، هلال احمر، تامین اجتماعی،  بنیاد شهید)
موسسات انتفاعی عمومی و خصوصی که توسط دولت یا چند شخص حقیقی  یا حقوقی بصورت عمومی یا خصوصی تشکیل می‎شوند و هدف از آنها، کسب سود در زمینه موضوعات تولیدی، بازرگانی و یا خدماتی می‎باشد.